گاهي يک اتفاق يا يک عملکرد از سوي شخصي باعث مي شود کل ساختاربندي ذهني ما درباره او به هم بريزد. گاهي احساس مي کنيم نمي توانيم رابطه صميمانه قبلي مان را با بعضي از افراد پيرامونمان و آنها که دوستشان مي داشتيم برقرار کنيم. يک ناشي گري، يک عجله و شايد هم احساس همنوايي با گروهي که او در آن، بوده باعث مي شود او کاري کند که اعتماد ما را از خود سلب نمايد.
حتي گاهي ممکن است خيلي ها که اطرافمان هستند ليافت آن احساس يا رفتاري که ما با ايشان داريم را نداشته باشند اما گاهي براي آسايش خود هم که شده بايد مهربان بود و گذشت داشت. بخشش و گذشت براي رهايي از افتادن در گودال سياه تندخويي و تلخي لازم است. کاري است که نياز به خردمندي بسيار دارد.
بخشش به من و شما براي گرفتن تصميمات سخت کمک مي کند. بايد کمي بيشتر در مورد جرات و شهامت و همچنين نياز خودمان براي بخشوده شدن بينديشيم. با بخشيدن ديگران است که احساس بزرگي پيدا مي کنيم و به سطوح بالاتري از زيبايي اخلاقي و رفتاري صعود مي کنيم. مهم نيست که طرف مقابل ما در گذشته چه خطاهايي مرتکب شده است. خداوند وعده ي قدرت براي امروزمان و اميد براي فردايمان را داده است. ديروز هر کاري که انجام داده باشيم،بايد بدانيم که خداوند نگه دار فرداهاي ماست.
البته لزومي به برقراري ارتباط به ميزان قبلي با طرف مقابل نيست. ممکن است تصميم بگيريم که ديگر مثل سابق همه چيز را با او در ميان نگذاريم.اميد که اين فرد اشتباه خود را فهميده و طلب بخشش کند.
مي گويند بخشش نشانگر بزرگي است و نيز، نشانه بزرگي، بخشش؛و معمولا آنها که بزرگترند بيشتر از اين صفت زيبا بهره مندد.در بحار الانوار جلد 6 صفحه 7 آمده که روز قيامت منادى از جانب خداوند ندا مي دهد:اى امت محمد! آنچه از من نزد شما است آن را به شما بخشيدم . و باقى مانده حقوقى که شما بر همديگر داريد به هم ببخشيد و به رحمت من داخل بهشت شويد.
