پروردگارا مرا بهتر از آنچه آنها گمان مىکنند قرار ده
و گناهانى را که نمىدانند بيامرز
من هم مثل همه مردم، مثل شما خواننده عزيز دوست دارم در جامعه اي که در آن زندگي مي کنم مورد احترام باشم.دوست دارم ديده شوم. دوست دارم فهميده شوم. دوست دارم بهم احترام گذاشته شود. شما دوست نداريد؟
به از شما نباشد اما ديده شدن را دوست دارم و تمام سعي خودم را در ديده شدن و ستايش شدن انجام مي دهم. دوستانم بهم مي گويند خودستايي نکن؛ اما به نظر خودم اگر خودستايي نکنم کسي مرا نخواهد شناخت. هميشه بين من و ضحي دعواست سر اين که من معتقدم براي ديده شدن گاهي بايد از خود گفت و ستايش کرد. چرا که مردم را تا بهشان نگويي توجه نمي کنند و همان مي شود که گر نگريد طفل کي نوشد لبن(شير خودمان). اما ضحي مي زند توي ذوقّم که خط کش خدا گاهي با خط کش ديگران فرق مي کند. چرا به جاي اين که براي مطرح کردن خودت پيش مردم بروي و داد بزني و هر روز خودت را فشن روز کني، پيش خدا نمي روي؟
ضحي تابلوي نفيسي از حضرت زهرا نشانم مي دهد که فرموده است هر کس رابطه خود را با خداي خود اصلاح کند خدا هم رابطه او را با مردم اصلاح مي کند.
صبح که با ضحي بيشتر در اين مورد صحبت مي کنيم شاهد برايم مي آورد از کساني که به محض شنيدن احوالاتشان از خجالت آب مي شوم. شما هم اگر مي خواهيد آب نشويد اين قسمتش را نخوانيد:
ضحي مي گويد بهترين هاي درگاه خدا آنهايي هستند که به کارهاي کم خود راضي نيستند و کارهاي بزرگ خود را بزرگ نمىبينند. آنها از عملکرد خود بيمناکند که نکند مورد قبول خدا نباشد. هرگاه يکى از آنها ستوده شود، از آنچه در بارهاش گفته شده در هراس مىافتد و مىگويد من از ديگران نسبت به خود داناترم و پروردگارم به رفتارم از من آگاهتر است. خدايا مرا بهتر از آنچه آنها گمان مىکنند قرار ده و گناهانى را که نمىدانند بيامرز…
هميشه دنبال اين بودم که بدانم عاقل ترين آدم ها در زندگي چه ويژگي هايي دارند. خدا را چه ديدي شايد زد و ما هم خواستيم عاقل بشويم. به ضحي که پيامک مي زنم چند دقيقه بعد در جوابم سندي از امام رضا مي فرستد که فرمود:
عقل هيچ کسي کامل نمىشود مگر اينکه ده خصلت در او باشد … آيا مىدانيد دهمين خصلت کدام است؟ عرض شد نه. فرمود: هيچ کس را نگاه نکند مگر اينکه بگويد او از من بهتر است. چرا که مردم دو دستهاند گروهى از او بهترند و گروهى بدتر.هر وقت کسى را ببيند که از او بدتر است بگويد شايد درونش بهتر باشد و آن بهتر بودن باطن براى او بهتر است و خوبى من ظاهري است و شايد اين ظاهر خوب در واقع به ضرر من باشد، و هرگاه کسى را ببيند که بهتر و با تقواتر از او باشد در برابرش تواظع کند تا به او برسد، و وقتي که اين گونه رفتار کند عزّت و احترامش بالا مىرود و نامش به نيکى برده مىشود.
